Idziemy w góry

zy jest przeciwna obijaniu rejonów, w których istnieje możliwość stosowania własnej asekuracji. Wspinaczka z własną asekuracją w mniejszym stopniu ingeruje w wygląd skały, może być zatem uważana za bardziej proekologiczną. Częścio

Dodane: 06-07-2016 10:54
Idziemy w góry

Asekuracja własna, a kwestie etyczne

Społeczność wspinaczkowa jest podzielona w kwestii "obijania" dróg (czyli umieszczania na drogach stałych punktów asekuracyjnych). Część wspinaczy jest przeciwna obijaniu rejonów, w których istnieje możliwość stosowania własnej asekuracji. Wspinaczka z własną asekuracją w mniejszym stopniu ingeruje w wygląd skały, może być zatem uważana za bardziej proekologiczną. Częściowym kompromisem pomiędzy zwolennikami obijania dróg a zwolennikami wspinaczki tradycyjnej jest przyjęcie, że nie obija się dróg, na których istnieje możliwość dobrej asekuracji z kości i friendów (z reguły, drogami takimi są rysy), oraz wprowadzenie stref ochrony rys, polegających na nieobijaniu dróg leżących w bezpośrednim sąsiedztwie rysy.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Asekuracja_w%C5%82asna


Wspinaczka górska

Wspinaczka górska należy do jednych z bardziej niebezpiecznych dziedzin sportu. Zwłaszcza dotyczy to alpinistów, którzy pokonują nieraz niewiarygodnie strome ściany wspinając się na nie za pomocą specjalnych raków i innych akcesoriów. Również w przypadku amatorów istnieje spore niebezpieczeństwo, ponieważ aby z powodzeniem wspinać się na skały trzeba posiadać odpowiednie predyspozycje. Należy do nich przede wszystkim zmysł równowagi, który pozwala na zachowanie odpowiedniej pozycji podczas trudnych manewrów na ściance. Co więcej trzeba posiadać umiejętność przewidywania, czy każdy postawiony przez nas krok umożliwi nam dalsze wspinanie czy wręcz przeciwnie, spowoduje, że znajdziemy się w pułapce bez wyjścia.


Kilka podstaw

Wspinacze najczęściej wspinają się na kamienie, skałki, czy góry zbudowane z różnego rodzaju skały: piaskowca, zlepieńca, wapienia, łupka czy granitu.

Alternatywą dla naturalnych form skalnych są sztuczne obiekty wspinaczkowe, służące jako miejsce treningu, a także ? coraz częściej ? areny zawodów. Z braku takich miejsc, zainteresowanie wspinaczy wzbudzają również murki, ściany budynków, pomniki, mosty ? ten rodzaj wspinania znany jest jako urban climbing lub buildering.

Ze względu na kąt nachylenia (nastromienie), teren wspinaczkowy może być połogi, pionowy, przewieszony, a nawet stanowić sufit (przez wspinaczy określany mianem dachu).

Trudności pokonywanego terenu opisuje się skalą trudności, a przebieg drogi wspinaczkowej za pomocą opisu drogi (tzw. topo).

Najczęściej wspinaczka odbywa się w górę, przemieszczanie się w poziomie nazywamy trawersowaniem.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wspinaczka#Teren_dzia.C5.82ania



© 2019 http://fsl.org.pl/